Panitumumab-FOLFOX4 Leczenie i mutacje RAS w raku jelita grubego AD 8

Nie zidentyfikowano żadnych nowych sygnałów bezpieczeństwa. Dyskusja
Obecnie zaleca się testowanie mutacji genu ERA2 wg KRAS, aby pomóc w podejmowaniu decyzji dotyczących kwalifikowalności do terapii anty-EGFR u pacjentów z przerzutowym rakiem jelita grubego. Chociaż testowanie KRAS ułatwiło wybór pacjentów, którzy najprawdopodobniej mają odpowiedź na leczenie anty-EGFR, znaczna część pacjentów nie korzysta z leczenia. Oczekuje się, że dalsze udoskonalanie specyficznych dla nowotworu markerów genetycznych pozwoli na dokładniejszą selekcję pacjentów, którzy mogą mieć odpowiedź na określone leczenie i zapobiegać efektom toksycznym u tych, którzy prawdopodobnie nie skorzystają.
Eksploracja biomarkerów została poszerzona o mutacje szlaku EGFR, oprócz tych w eksonie KRAS 2. W retrospektywnej analizie biomarkerów z randomizowanego badania fazy 3 monoterapii panitumumabem, geny szlaków sygnałowych EGFR zostały ocenione pod kątem ich zdolności prognostycznej. W badaniu tym sformułowano hipotezę, że mutacje aktywujące w KRAS lub NRAS mogą przewidywać brak reakcji na terapię panitumumabem. Aktualna analiza, która została oparta na danych biologicznych wiarygodności i danych biomarkerów eksploracyjnych, dodatkowo ocenia hipotezę, że dodatkowe mutacje aktywujące RAS przewidują brak reakcji na leczenie panitumumabem .7,10,21,28
Negatywne efekty leczenia panitumumabem-FOLFOX4 na przeżycie wolne od progresji i przeżycie całkowite zaobserwowano u pacjentów z guzami, które nie miały mutacji KRAS w eksonie 2, ale które miały inne mutacje RAS. W teście interakcji efekty leczenia były znacznie gorsze niż w grupie pacjentów z niezmutowanym RAS; sugeruje to, że mutacje w RAS, oprócz mutacji KRAS w eksonie 2, przewidują niekorzystne wyniki leczenia panitumumabem-FOLFOX4. Wielkość efektu leczenia u pacjentów ze zmutowanymi RAS była podobna do obserwowanej wcześniej u pacjentów ze zmutowanym eksonem KRAS 22 i dalej wskazywała, że pacjenci z nowotworami, w których występowały jakiekolwiek mutacje aktywujące RAS, nie odnieśli korzyści i mogli zostać poszkodowani przez panitumumab. Leczenie FOLFOX4.
Wśród pacjentów w populacji badania pierwotnego, którzy nie mieli mutacji RAS, odnotowano wzrost całkowitego czasu przeżycia o 5,8 miesiąca po dodaniu panitumumabu do FOLFOX4 w porównaniu z samym FOLFOX4. Wyniki eksploracyjnej, zaktualizowanej analizy całkowitego przeżycia były zgodne z tymi ustaleniami. Obserwowana częstość występowania, rodzaje i ciężkość zdarzeń niepożądanych związanych z panitumumabem-FOLFOX4 w niezmutowanych RAS i zmutowanych podgrupach RAS były podobne do wcześniej zgłoszonych wyników dotyczących bezpieczeństwa dla KRAS w PRIME, 2 i nie zidentyfikowano nowych sygnałów bezpieczeństwa.
W podgrupie pacjentów bez mutacji RAS i BRAF zaobserwowano 7,4-miesięczny wzrost całkowitego czasu przeżycia w grupie panitumumab-FOLFOX4
[hasła pokrewne: olejek arganowy do włosów, lewomepromazyna, hologramy els ]

Powiązane tematy z artykułem: hologramy els lewomepromazyna olejek arganowy do włosów