Stosowanie krótkofalówki w ostrym ropnym zapaleniu ucha srodkowego

W dobie przedpenicylinowej i przedsulfonamidowej stosowano środki przeciwgorączkowe i napotne, a więc połączenia salicylowe (aspiryna, motopiryna, salipiryna, amidopiryna, piramidon itp. ), ponadto podawano małe dawki bodźcowe proteinoterapii, jak wstrzyknięcie omnadiny (4 ml) lub propidonu (1 – 2 ml). Jako środki przeciwbólowe stosujemy cibalginę, pan alginę, veramon, nowalginę i inne, 1 – 3 proszków dziennie w dawce po 0,3 – 0,5 g. Środki te powinny być podane w razie silnego bólu, dzieciom po pół dawki lub 4 dawki w zależności od wieku. Miejscowo zalecamy ciepły okład, najlepiej suche ciepło pod postacią poduszki elektrycznej, woreczka z piaskiem nagrzanym lub siemieniem lnianym, lub też nagrzewanie lampką elektryczną z żarówką węglową. Stosowanie krótkofalówki w ostrym ropnym zapaleniu ucha środkowego uważam za niewskazane, a nawet szkodliwe ze względu na szybkie niekiedy rozmiękanie kości wyrostka sutkowego pod jej działaniem. [hasła pokrewne: levoxacin, diflukan, elektroterapia wskazania ]

Powiązane tematy z artykułem: diflukan elektroterapia wskazania levoxacin